Allerzielen & persoonlijk gedenken

Allerzielen & persoonlijk gedenken

 

 

Begraafplaats Orthen – ‘s-Hertogenbosch

 

Deze week begint de maand november en dan is het tijd om weer te gedenken.

Gedenken of rouwen is heel belangrijk, vergeten kan niet. Ik vind het jammer van de activiteiten rondom Allerzielen en Allerheiligen, dat het zo massaal is en zo weinig persoonlijk. Natuurlijk kun je overal een kaartje schrijven voor jouw overledene, maar dat doen velen met jou. Het echte gedenken doe je ergens anders, op een ander moment.

Rouwen is persoonlijk, de ene maakt een altaartje of gedenkplek thuis, met foto’s of dierbare spulletjes die aan de overledene doen denken, de andere plaatst foto’s op een slaapkamer, nummer drie maakt een bermmonumentje bij de plaats van het ongeval.

Mensen vragen dat ook wel eens:” Ik voel geen verdriet, maar ik mis hem wel. Is dat normaal?” Dat is dat persoonlijke stuk en wordt intenser en dieper als het daar de juiste tijd en ruimte voor is.

Rouwen begint ook pas na de uitvaart, misschien zelfs pas enige dagen daarna, en dat is mooi, dat is persoonlijk, ieder op haar of zijn moment en manier. Het gaat wel gemakkelijker en sneller bij een opbaring thuis. Dan kun je elk moment naar de overledene toe en hoef je er het huis niet voor uit. Je blijft meer in verbinding met elkaar, bepaalt zelf wanneer en hoe lang je bij elkaar blijft, je bent even met z’n tweeën, desnoods met de kinderen erbij, het is echter veel intiemer en daarvoor voor de rouwverwerking veel intensiever.

Rituelen zijn in dit kader ook belangrijk en daar past dan voor veel (gelovige) mensen ook de viering van Allerzielen bij. Een moment in het jaar dat er aandacht is voor de overledene. Haar of zijn verjaardag, de sterfdag, een andere speciale dag, zoals trouwdag. Of misschien de kermis, waar jullie elkaar leerden kennen en altijd naar toe zijn gegaan.

Ikzelf had het gevoel van missen onbewust. Ik was op een training en ik voelde me die hele dag niet betrokken, mijn gedachten werden afgeleid, mijn gevoelens hadden een ondertoon van verdriet. Maar ja, ik ging door, het was tenslotte een betaalde cursus. Op het einde van de dag ging ik naar mijn kamer en keek op de telefoon of er nog berichten waren binnengekomen. Voordat ik daaraan toekwam zag ik een reminder van mijn telefoon, mijn moeder was 3 jaar geleden overleden!

Ik wens jullie allemaal een goede herdenking.

Next Post Previous Post

Your email address will not be published.